روزگار وصل
مجالی پیش آمد که برای یک همکاری منطقه ای بین زنان سه کشور ایران ، افغانستان و تاجیکستان به این کشور سفر کنم . مدتها بود که با دوستان در انجمن زنان پژوهشگر تاریخ پیرامون سفر به تاجیکستان صحبت کرده بودیم ولی فرصت دست نداده بود تا برگزاری "کنفرانس بین المللی همکاری اجتماعی زنان پارسی زبان سه کشور"
تجربه خوبی بود و این سفر یک هفته ای پر بود از تجارب و نکات جالب و قابل طرح برای شما دوستان که سعی می کنم گزیده ای از آنها را بیان کنم :
- نمایندگان دولتی و غیردولتی افغان ارتباط خیلی نزدیک و صمیمانه ای با هم داشتند و خیلی مرز و چارچوپ برای روابط خود نداشتند . البته خنده های بلند و از ته دل این دوستان که از سرزمینی جنگ زده و مصیبت دیده آمده بودند و میراث داررنج هم وطنان خود بودند ، چندان برای ما قابل فهم نبود . در تمام مدت سفر ترانه های فارسی توسط آنان زمزمه می شد و اشعار مولانا و دیگر شعرای پارسی زبان (البته در نیمه های سفرکه یخ ها آب شد هم آوایی و هم دلی هم بیشتر شد .)
- تاجیک ها خیلی جدی و پرکار بودند و به دنبال دریافت تجربیات دو کشور دیگر و هم زمان با پی گیری برنامه ها ی کنفرانس و میزبانی بسیار خوبشان لحظه به لحظه پیوندهای فرهنگی – تاریخی و بویژه زبانی سه کشور را یادآور می شدند و از خراسان بزرگ یاد می کردند که موطن ما و آنها بوده و از جدایی ها شکوه می کردند . ضرب المثل های پارسی و اشعار سخن سرایان پارسی ورد زبان آنان بود چنانکه هیأت ایرانی را شرمنده می کرد که چرا ایشان و بویژه نسل امروز ایرانیان اینقدر از شعر و ادب پارسی فاصله دارند .
- در تمام مدت دوستان ایرانی فکر می کردند تجارب مثبت زیادی در زمینه ظرفیت سازی ، توانمند سازی وعمل گرایی در ایران هست که قابل مبادله شدن است . در جستجوی تجربیاتی هم بودیم که به درد ایران بخورد که البته چندان هم موفق نبودیم . میزبان تاجیکی ما می گفت این همکاری برای ما گرانقدر است و شما هم تجربه های خود را در کشور ما آزمودن می کنید . این کافی نیست ؟ ما هم که چندان نمی توانستیم معامله گرانه برخورد کنیم ، تأیید کردیم و آنرا فرصتی تصور کردیم که علاوه بر فوایدی که برای همسایگان ما دارد ما را نیزبرای حضور در جامعه مدنیش ورزیده تر می کند . البته در حوزه حقوق زنان و کودکان با توجه به حمایت دولت و حکومت تاجیکستان موفقیت هایی وجود دارد . بویژه تجربه قضات زن و لیگ زنان حقوقدان و همراهی آنان با پارلمان ،دولت و جامعه مدنی می تواند برای ما قابل استفاده باشد.
نويسنده: فخرالسادات محتشمي پور
تاريخ: 8 خردادماه 1385
لينك مطلب
نظرات شما (500)
کودک درون ما
برنامه مرکز خانواده سالم هم در پارک نظامی گنجوی برگزار شد. علیرغم همه ناهماهنگی هایی که به آن عادت کرده ایم، روی هم رفته مجموع برنامه خوب بود. شرکت کنندگان در میزگرد خانواده متعادل سعی کردند ویژگی های این نوع خانواده را که مشارکتی است و مبتنی بر به رسمیت شناختن و احترام حقوق متقابل زوجین و والدین و فرزندان، در فرصت کمی که بود مطرح کنند و نقش من هم این بود که مواظب باشم مبادا «نهاد مقدس خانواده» با طرح حقوق زنان آسیب ببیند. حضور بچه های مهدکودک پامچال با آن لباس های سفید و بالهایی که معصومیتشان را دو جندان می کرد نشاط و طراوت خاصی به مجلس داد و صحبت های آقی مصطفی رحمان دوست که به قول خودش به عنوان یک کودک 53 ساله از جانب کودکان به دادخواهی آمده بود هم حاضرین را متاثر کرد. آقای رحمان دوست از تنهایی بچه ها گفت در دوره ای که می گویند کودکان سالارند. او گفت که بچه ها محبت می خواهند و توجه. چیزی که نه پیتزا و نه اسباب بازی های رنگارنگ جای آن را پر نمی کند. رحمان دوست گفت: با وجود همه گرفتاری ها و کمبود وقت ها، دلبندان خود را ببینید و مهر و محبت خود را با لالایی های پدرانه و مادرانه و با قصه هایی که شما را به فرزندانتان پیوند می دهد، نثار کنید.
وقتی برندگان مسابقه خانواده متعادل اعلام شدند و کوچولوها هم جایزه هایشان را گرفتند و پایان برنامه اعلام شد ناگهان بچه ها کتاب به دست به سوی قصه نویس محبوب خود هجوم بردند برای گرفتن امضا. و من یک آن آرزو کردم کاش می شد به گذشته بازگشت نه به روزهای کودکی، بلکه به روزهایی که کودکی داشتیم. و ناخودآگاه این آرزو را به زبان آوردم و این جمله که از آقای آبیار شنیدم به دلم نشست: «کودک درون ما همیشه به توجه و مراقبت نیاز دارد.»
نويسنده: فخرالسادات محتشمي پور
تاريخ: 1 خردادماه 1385
لينك مطلب
نظرات شما (467)
ناکارآمدی خانواده های سنتی
دیروز طبق قرار قبلی در پانل تخصصی فمینیسم و حقوق خانواده در ایران شرکت کردم . دوست عزیزم دکتر فاطمه صادقی قبل از من رسیده بود. بعد از سخنرانی افتتاحیه و پذیرایی دو مقاله منتخب در ارتباط با حقوق خانواده ارائه شد که نتایج مقاله دوم با عنوان دولت ، قانون و خانواده نشان از ناکافی بودن قوانین حقوقی به دلیل نداشتن ضامن اجرایی و نیز سستی پیوندهای اخلاقی و دلبستگی های عاطفی ، داشت . در بخش بعدی ابتدا خانم صادقی از فمینیسم و تاثیرات آن در دنیا و نیز روند شکل گیری و کار کرد آن در ایران با همه چالشهای پیش رو سخن گفت .من هم اندر اهمیت نهاد خانواده و ویژگی ها و موقعیت خانواده سنتی مطالبی عرضه داشتم وتصویری ار خانواده آرمانی که مبتنی بر برابری است ومشارکت در امور و حفظ حقوق انسانی اعضاء آن ارائه کردم . دوست دیگرمان رئیس صداو سیمای قم اما اندر معایب فمینیسم و معضلات جوامع غربی و خانواده مدرن گفت.وپس از آن پرسش وپاسخ توسط شرکت کنندگان. نتیجه اخلاقی این جلسه این بود که ما غربزده هستیم و مروج فرهنگ غرب و دشمن خانواده ! باری بحث ما خارج از جلسه هم ادامه یافت اما به نتیجه نرسید . قطعا فرصت بیشتری برای اندیشه ورزی لازم است.
نويسنده: فخرالسادات محتشمي پور
تاريخ: 26 اردیبهشتماه 1385
لينك مطلب
نظرات شما (21)
خانواده های تک والدینی
وقتی صحبت از خانواده های تک والدینی می شود ذهنمان ناخودآگاه به سمت خانواده ای میرود که بنا به اتفاق مثلا فوت یکی از والدین یا طلاق ، بچه ها فقط بایکی ازوالدین- مادر یا پدر- زندگی میکنند.اما امروزه بحث متفاوتی در دنیا مطرح است که به نظرم حاوی پیامهای مهمی به جامعه ی بشری است.بحث امروز خانواده ی تک مادری با انتخاب است یعنی زنی که انتخاب میکند به تنهایی مادر شود بی آنکه همسری داشته باشد و جالب اینکه این شکل از واحد اجتماع هم خانواده است بر خلاف تعریف ثابتی که ما از خانواده داریم و ان را فرض میگیریم..
فلسفه ی این انتخاب این است .
ادامه مطلب
" خانواده های تک والدینی"
نويسنده: سوسن موسوي
تاريخ: 21 اردیبهشتماه 1385
لينك مطلب
نظرات شما (500)
روزی برای خانواده
امروزه سلامت خانواده مورد توجه همه کشورهای جهان است و سازمان های بین المللی نیز برنامه هایی برای ترویج خانواده سالم طراحی کرده به دولت ها و ملت ها پیشنهاد می کنند. در کشور ما ، هر چند مناسبت های جهانی به ویژه در حیطه زنان و خانواده کمتر مورد توجه قرار می گیرد اما مراکز پژوهشی و حوزه های غیردولتی معمولا برنامه هایی دارند .
اما برنامه هایی که من در جریان آن هستم :
1- خانواده مدنی – خانواده متعادل با حضور دکتر جلایی پور در کمیسیون زنان جبهه مشارکت . زمان : شنبه 23/2/85 ساعت 18-16
2- حقوق خانواده با حضور خانم ها دکتر فاطمه صادقی گیوی ، فریده ماشینی و حقیر سراپا تقصیر وآقایان دکتر حافظیان و صادقی در دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهر ری. زمان : دوشنبه 25/2/85 ( یکروزه ) مکان : سالن اجتماعات
3- خانواده متعادل با حضور آقایان دکتراشکذری ، آبیارومصطفی رحمان دوست . زمان : چهارشنبه 27/2/85 (همراه با نمایش فیلم ، اجرای موسیقی ، مسابقه و مشاوره رایگان ) مکان : پارک نظامی گنجوی –منطقه (6) شهرداری
و حتمأ برنامه های دیگری هم هست که از آن بی خبریم . کاش این مناسبت ها امکان گفتگوی اعضای خانواده را با یکدیگر فراهم آورد .مادر و پدر و فرزندانی که روز به روز از یکدیگر دورتر می شوند . حرف های هم را کم تر می شنوند و همدیگر را کم تر می فهمند . و متأسفانه شرایط اجتماعی هم به پایداری این فضای سرد کمک می کند .
برای رسیدن به خانواده سالم ، مدرن ، متعادل ، مشارکتی و مدنی همه باید تلاش کنند. دولت ، نهادهای مدنی وتک تک اعضای خانواده و اجتماع . فراموش نکنیم جدیت عده ای نافی مسئولیت دیگران نیست .
از طرف برگزار کنندگان سه برنامه فوق الذکرحتماً مقدم شما عزیزان گرامی داشته می شود !
نويسنده: فخرالسادات محتشمي پور
تاريخ: 20 اردیبهشتماه 1385
لينك مطلب
نظرات شما (24)
نفی حقیقت ...
مارگارت بکت وزبر امو خارجه انگلیس شد ظاهرا امسال سال خوبی یرای زنان است روند به قدرت رسیدن زنان شتاب گرفته است هرچند این پدیده را برای ایران مثبت نمی دانم چون تاریخ دوباره تکرار شده است همچنان که زمانی رابین کوک در آستانه جنگ عراق عوض شد و حالا استراو در آستانه تهدیدهای جهانی علیه ایران...
ادامه مطلب
"نفی حقیقت ..."
نويسنده: معصومه ستوده
تاريخ: 18 اردیبهشتماه 1385
لينك مطلب
نظرات شما (19)
روز اسناد ملی مبارک
امروز روز اسناد ملی است . اسناد ملی برای هر کشور و حتی برای جهان ، گنجینه ارزشمندی محسوب می شوند . مهم نیست که ما خود ازاین اسناد استفاده کنیم . مهم این است که در حد توان خود در حفظ و حراست آ ن بکوشیم .
سند یعنی تاریخ ، یعنی فرهنگ ، یعنی هویت ، یعنی "همه چیز" . این همه چیز را باید "همه کس " مراقبت کنند .اما این تازه اول راه است : سند را باید به دست سند شناس داد تا حقیقت را از دل آن بیرون بکشد و به من و تو نشان دهد . می توان همه حقیقت را ندید یا آن را نشان نداد !
اعضای انجمن زنان پژوهشگر تاریخ معتقدند با بازخوانی اسناد می توان تاریخ مذکررا به گونه ای دیگر نوشت.شما چه فکر می کنید ؟
نويسنده: فخرالسادات محتشمي پور
تاريخ: 17 اردیبهشتماه 1385
لينك مطلب
نظرات شما (20)
نیاز خود نیاز جامعه ...
جمعی از دانشجویان علوم پزشکی دانشگاه های تهران طی نامه ای خطاب به رئیس جمهور به دستور اخیر وی مبنی بر حضور بانوان در استادیوم های ورزشی اعتراض کردند.
به گزارش خبرگزاری "مهر" در این نامه که به امضای تعدادی از دانشجویان رسیده، آمده است : برای ما به عنوان دانشجویان دانشگاه های جمهوری اسلامی ایران این سوال مطرح است که آیا مشکل زنان جامعه ما حضور در ورزشگاه ها است یا فساد و بی حرمتی به حجاب اسلامی در دانشگاه ها و بیمارستانها که مانع از حضور حقیقی زنان در جامعه گشته است...
ادامه مطلب
"نیاز خود نیاز جامعه ..."
نويسنده: معصومه ستوده
تاريخ: 14 اردیبهشتماه 1385
لينك مطلب
نظرات شما (500)
(من از بیگانگان هرگز ننالم (2
باری ، وقتی شنیدم نمایندگان مجلس هفتم به جای حمایت از سیاست های مرکز و پشتیبانی از برنامه های معطوف به توسعه مشارکت زنان بنای تحقیق و تفحص دارند ، فکر کردم فرصت خوبی فراهم آمده تا با گزارش های متقن ، زحماتی که کشیده شده و دستاوردها هر چه بیشتر عیان شود اما حاصل بیش از یک سال استقرار هیأت مربوطه و صرف هزینه هایی که در اثر آن به بیت المال تحمیل شد ، آنچنان ناامید کننده بود که اگر بخواهیم به زبان خود دوستان سخن بگوییم باید از عبارت سیاه نمایی محض استفاده کنیم . گویی بخشی از یک دولت دست نشانده 8 سال تمام در این مرکز اهداف استعماری خود را دنبال کرده و هیچ دستگاه نظارتی هم وجود نداشته و اگرهم بوده لابد خود دراین آتش دستی داشته است . در حالی که طی این سالها گزارش های همین مرکزبخت برگشته از وضعیت زنان در جمهوری اسلامی ایران در مجامع بین المللی موجب تغییر بینش ها و نگرش ها شده بود و به واقع تحولات ایجاد شده برای رفع تبعیض از زنان و روند بهبود وضعیت آنان موجب تحسین می شد و گزارش های گزارشگران سازمان ملل در ارتباط با حقوق زنان (جزدر موارد خارج از اختیارات دولت ) بیانگر تلاش های انجام شده و نتایج مطلوب آن بود .
رئیس مرکز امور مشارکت زنان محکوم به این است که خویشاوندان را به کار گمارده و هم اینک خواهر رئیس جمهور معاون جدید مرکز است ! او متهم به ارتباطات وسفرهای خارجی متعدد است در حالی که چندی است اداره امور بین الملل مرکز به معاونت ارتقاء یافته است . متهم به ارتباط با گروه خاصی از NGOs درحالی که مسئولین جدید مرکز رسمأ اعلام کرده اند که تنها گروه خاصی از NGOs را حمایت خواهند کرد .
مسائل مطروحه در گزارش تحقیق و تفحص از مرکز لابد به لحاظ حقوقی توسط مسئولین آن پاسخ داده می شود ، هدف از این نوشتار تنها گلایه ای بود از دوستانی که به جای برنامه ریزی برای احقاق حقوق زنان به تخطئه کارهای انجام شده می پردازند و هزینه ها صرف می کنند و زحمت بسیار می کشند تا بذر ناامیدی بپاشند و خود مصداق همان چیزی شوند که دیگران را به آن متهم می کنند .
نويسنده: فخرالسادات محتشمي پور
تاريخ: 12 اردیبهشتماه 1385
لينك مطلب
نظرات شما (484)
من از بیگانگان هرگز ننالم (1)
زهرا شجاعی را از دبیرستان علوی می شناسم . از همان سالهای پس از پیروزی انقلاب اسلامی ، باز گشایی مدارس و فضاها ، ارزش ها و هنجارهایی متفاوت با فاصله هایی که دیگر وجود نداشت . معلم عربی ما هم به جرگه بچه های پرشروشور دبیرستانی را ه پیدا کرد .به بهانه درس خواندن ، زیاد دور هم جمع می شدیم و خاطرات و البته اسناد زیادی از آن دوران داریم !
وقتی منیره نوبخت ریاست مدرسه اسدی را که چند متر بالاتر از مدرسه ما بود پذیرفت و قصد رفتن داشت ، دلش می خواست چند نفر او را همراهی کنند که قرعه فال به نام من افتاد وپذیرش را منوط به آن کردم که معلم های درس های کلیدی مثل ادبیات و عربی و غیره هم به مدرسه جدید دعوت شوند چون علاوه بر دغدغه های دیگرآن دوران نگران درس هم بودم .
انقلاب فرهنگی میان من و دانشگاه فاصله انداخت . وارد دانشگاه زندگی شدیم ومعلمی ومادری باهم همراه شد ! طی این مدت سعی می کردم رابطه ام با معلم ها یم به ویژه زهرا شجاعی حفظ شود و دورادور در جریان فعالیت های او بودم : مشاور وزیر آموزش و پرورش ، عضویت و بعدها ریاست شورای فرهنگی – اجتماعی زنان ، مشاور وزیر کشور، بازهم آموزش وپرورش و در ایام انتخابا ت ریاست جمهوری رئیس کمیته بانوان ستاد به آفرین و بالاخره در دولت اصلاحات باز هم مشاور وزیر کشور و پس از آن مشاور رئیس جمهورو رئیس مرکز امورمشارکت زنان متأثر از نزدیکی و ارتباطم با اوست . هر چند که در مقاطعی با یکدیگر اختلاف سلیقه داشتیم . من هم مثل خیلی های دیگر فکر می کردم مشاور خاتمی در امور زنان باید از همه فرصت های موجود به نفع جنبش اصلاحی بهره جوید و او در میانه میدانی پرهیاهو ایستاده بود و می خواست همه کسانی را که دلشان برای زنان می تپید ، برسر یک میز جمع کند وبرای این هدف تلاش می کرد . با او مخالفت نمی کردم ولی با خیلی ها که در صداقتشان تردید داشتم ، نمی توانستم بر سر یک میز بنشینم . آری سفره ای که اصلاحات گسترد آن چنان منعمانه و کریمانه بود که حتی مخالفان بر سر آن جای داشته باشند و سهم گیرند و گاه درجه این تنعم برای آنان بیش از موافقان همراه بود که اعتراضاتی برمی انگیخت
... ادامه دارد