تنبیه کودکان و دخالت دولت؟
من عضو یکی دو تا گروه مجازی هستم که یکی شون ترکیبش بیشتر امریکاییه و موضوعش مادران هستند. تعداد اعضای این گروه زیاده و از همه جای امریکا و یکی دو تا کشور دیگه، مادران توش عضو هستن. بعضی ها توی شهرهای بزرگ ساکنند و بعضی ها در روستاها زمین دارن یا روی زمین های دیگران کار می کنن. بعضی هاشون تحصیل کرده هستن و بعضی های دیگه نه چندان. بعضی هاشون پولدار ترن بعضی هاشون فقیرتر. بعضی ها یک فرزند دارن بعضی ها چهار یا پنج فرزند. بعضی هاشون مذهبی هستن و بعضی هاشون نیستن و از هر مذهبی هم توشون هست.
منظورم اینه که واقعا یک جمعیت همگون نیستن و فقط در ویژگی مادر بودن با هم مشترکند.
از چند سال پیش که عضو این گروه بودم در جریان بحث هاشون قرار می گرفتم و توش شرکت هم می کردم. مثلا یکی از بحث ها این بود که تنبیه بدنی بچه ها کار درستیه یا نه. مسلما بعضی ها به شدت مخالف بودن ولی یه عده ای هم به شدت موافق بودن و به انجیل استناد می کردن که برای تربیت بچه ها باید با اونها برخورد بشه و اگر لازمه باید کتکشون هم زد.
این بحث مربوط به چهار پنج سال پیش بود البته.
حالا اخیرا دیدم که دوباره بحثی توی این گروه به راه افتاده که منو خیلی شگفت زده کرد. این بحث با استناد به این خبر راه افتاده بود. خبر این بود که طرحی داده شده که در ایالت ماساچوست تنبیه کودکان حتی در خانه و توسط والدین آنها ممنوع شود.
نکته ای که در بحث به راه افتاده برای من عجیب بود این بود که «همه» اعضای این گروه با طرح مخالف بودند. بعضی ها مخالفتشون خیلی پررنگ تر بود و بعضی ها کمرنگ تر. ولی نگاهی که به موضوع شده بود قبل از اینکه به محتوایی که از نظر من این بحث داشت توجه کنه، یعنی به جای اینکه مساله تنبیه کودکان و حقوق کودک رو در نظر بگیره به این معطوف شده بود که چرا دولت باید در کار شهروندان دخالت کنه. بچه ها مال ما هستن و تحت مسوولیت ما هستن. چرا دولت به خودش اجازه داده که حتی فکر کنه که باید برای والدین که مسوولین اصلی هستند محدودیت بگذاره؟
باید بگم که برای من بعد از گذشت چند روز هنوز درک دیدگاه این مادران امریکایی سخت و غیر قابل هضمه. و بیشتر با تنها عضو اروپایی این گروه موافقم که بهشون گفته بود شماها چشمتون از کمونیسم ترسیده و فکر می کنین هر جا دولت بخواد وارد بشه کار بدیه، ولی در کشور من -هلند- خیلی وقته که این ممنوعیت وجود داره و هیچ کس هم ناراضی نیست ازش (البته شاید به جز متخلفان).
کلا در این گروه مادران بحث های جالبی می شه که شاید در آینده هم ازش نقل کنم.
نويسنده: دلارام غنيمي فرد
تاريخ: 27 آذرماه 1386
لينك مطلب
نظرات:
- ميرناصر بوذري - بدون مرز:
سلام من از آشنايان چت خانم محتشمي هستم اگر ايشان تائيد كنند غير از آدرس وب بالا يك وب ديگر هم دارم كه پيوند همان است و بيوگرافي مرا آنجا بخوانيد كه نوشته نويسنده و خاموش و كارشناس ساكت علوم تربيتي هستم و مطلب شما را خواندم يك همچنين وبسايت عظيمي را اگر پيدا كرديد كه بين آقايان و به زبان پارسي باشد بهر حال من فكر ميكنم كه نتايج آزمون هاي تجربي و مدون و پژوهش هاي معين و تعريف شده بتواند آثار مثبت و منفي هر يك از رفتار تنبيهي را كه بجا تعريف شود را مشخص كند و در واقع اين از مواضع يا مسائل راي گيري و نظر سنجي نيست.
هر چند كه شايد آنجا هم دولت فخيمه (متحده) شايد در نظر داشته قدري وبكاران را سر كار بگذارد راستي شنيده بودم كه در يك نظريه قديمي و غير قابل اجرا وظايف دولي شامل جواز و يا عدم جواز تنبيه بدني و صد تا چيز ديگر نمي شود و فقط شامل امنيت و بهداشت و آموزش مي شود فرصتي شد اين مبحث بي اهميت را به پرسش و نظر خواهي بگذاريم شايد پاسخي سنجيده و آزموني موافق گرفتيم آن موقع توانستيم خدا را هم راضي كنيم - شايد.
- فخري:
سلام
موضوع جالبيه
من استفاده مي كنم هرچند ديگه بچه ها سروسامون گرفتن و از تنبيه و تشويقشون گذشته
موفق باشي