جنبش بی سر جنبش با سر

مدتها بحث بر سر این بود که جنبش زنان در ایران داریم یا نه بالاخره مخالفان سکوت پیشه کردند تا تاریخ قضاوت کند در این باره بعد بحث بر سر این بود که سر این جنبش کجاست که این بدنه عظیم الجثه را حمل می کند به این نتیجه رسیدند که جنبش زنان سر ندارد و اصلا چه معنی دارد همیشه و برای همه چیز دنبال سر می گردید این سر هرچه هم قدرت داشته باشد از عهده بدنه رو به رشدش بر نمی آید و خدای نا کرده نوزاد عجیب الخلقه و ناقص الخلقه می شود . منکرین باز هم سکوت کردند و شاهد ماندند و روایتگر .
خوشبختانه ظاهرا این نوزاد مادر مرده کم کمک دارد سرپیدا می کند و به عبارتی صاحب !
ما که بخیل نیستیم خدا این سر و بدنه را به هم ببخشد .عجالتا ما هم به شاهدان روایتگر می پیوندیم تا اطلاع ثانوی که سوتی بزنند و دوباره بطلبندمان ! برویم کشکمان را بساییم و غوغائیان را به خود واگذاریم تا مست از پیروزی های لابد به دست آمده به جمع آوری غنایم بپردازند

نويسنده: فخرالسادات محتشمی پور
تاريخ: 21 خردادماه 1386
لينك مطلب

---

نظرات:

نسيما:

به نظر من مهم سر داشتن يا رهبر داشتن اين جنبش نيست مهم يكدستي و يكپارچه بودن اين جنبش است.

تاریخ و جغرافیا:

سیب زمینی های ما گندیده اند
سلام.ما که نوشته ها شما را خواندیم. شما هم اگر وقت کردید این نوشته ما را بخوانید. شاید در آن نکته مفیدی یافتید. اگر نظرتان را هم مرقوم بفرمایید لطف کرده اید. خیلی ممنون.
ضمنا اگر خانواده مدیر پرشن بلاگ را دیدید سلامم را برسانید و بگویید در آرشیو وبلاگم مطلب( دعا برای آزادی یک زندانی ) را بخوانند.