مگر مردم نگران هستند ؟
حداد عادل رييس مجلسهفتم گفت: در ايام عيد كه مقارن با صدور قطعنامه دوم شوراي امنيت بود، مردم شاد بودند و 30 درصد
سفرهاي نوروزي بيشتر بود. مردم هيچ اضطرابي از اين قطعنامهها پيدا نكردند و زندگي خود را داشتند و شاد بودند. اينطور نبود كه با صدور قطعنامه مردم سياه بپوشند و ناراحت باشند. اگر يك وقتي مقداري سختتر شد هم تحمل ميكنند، زيرا مردم ميفهمند چه ميدهيم و چه ميگيريم. ما وقتي روحيه مردم را ميبينيم، احساس نميكنيم به وحشت افتادهاند.
اگر در دنيا را به روي ملت ايران ببندند، ملت ايران خودش دنيايي است..
این سخنان بخشی از بیانات رئیس قوه مقننه است که به صراحت بیان می کند مگر مردم نگران هستند ؟
اما جا دارد که چند سوال مطرح کنیم
1)-آیا رسانه ملی از صدور قطعنامه ها علیه ایران به جز کاغذ پاره خواندن آن سخنی می گوید ؟
2)-آیا تبعات این تحریم را بیان می دارد ؟
3)-یا اینکه با تحریک احساسات ملی سعی می کند اصل موضوع فراموش شود ؟
4)-آیا رسانه ملی بدون گزینش تمام اخبار مربوط به انرژی هسته ای را بیان می دارد ؟
و در نهایت اینکه اگر رسانه ملی تبعات قطعنامه هائی که شاید در نظر حاکمیت فقط کاغذ پاره است را روشن کند آیا باز هم مردم به مسافرت می روند و نگران نیستند ؟
نويسنده: معصومه ستوده
تاريخ: 23 فروردینماه 1386
لينك مطلب
نظرات:
- رویا :
اخه می دونی عزیزم این آخرین مسافرت مردم بود با این پول بنزین و تحریم اقتصادی مردم غلط می کنند برند مسافرت مرفه های بی درد ....
- احمد علي:
اينان نمي خواهند ببينند
چشم يك روز گفت : من در آن سوي اين دره ها كوهي را مي بينم كه از مه پوشيده است . اين زيبا نيست ؟
گوش لحظه اي خوب گوش داد ، سپس گفت : پس كوه كجاست . من كوهي را نمي شنوم .
آنگاه دست برآمد و گفت : من بيهوده مي كوشم آن كوه را لمس كنم ، من كوهي نمي يابم .
بيني گفت : كوهي در كار نيست من اورا نمي بويم .
آنگاه چشم بسوي ديگر چرخيد و همه در باره وهم شگفت چشم گرم گفتگو شدند و گفتند :
اين چشم يك جاي كارش خراب است .از كتاب پيامبر و ديوانه ( جبران خليل جبران ) ترجمه نجف دريابندري نشر كارنامه 1377