هراسی دیگر

از شما چه پنهان یکی از مهم ترین اهداف ما از راه اندازی این وبلاگ گروهی ، این بود که " گفتمان زنان " را به عنوان یکی از گفتمان های رایج در کشورمان مطرح کنیم . بنابرین طرح مسائل زنان و گفتگو پیرامون آن به عنوان محور اصلی مورد توجه قرار گرفت و در کنار آن نسبت به سایر رویدادهای سیاسی و اجتماعی واکنش نشان می دادیم . هرچند هنوز از نتیجه کارمان مطمئن و راضی نیستیم ولی از آنجا که فضا و امکان دیگری برای تجربه وجود ندارد و یا لااقل ما نمی شناسیم ، برآنیم تا مجدانه همین مسیر را که با همفکری شما دوستان هموار می شود ، طی کنیم .
نظرات ارائه شده در پست " هراس" مربوط به روز 27 شهریورماه هر چند خیلی مرتبط با موضوع نبود ولی خود نشان از آن داشت که ما زن و مرد ،دو نیمه یک پیکر واحد به نام انسان شناختی از یکدیگر و خصوصیات ذاتی و عرضی و نیز احتیاجات و مطالبات خود نداریم . و بدتر آن که به جای تلاش برای شناخت یکدیگر به شدت نسبت به هم موضع گیری داریم .
در عالم واقع هم همین طور است زنان پس از سالها بلکه قرن ها سکوت آموخته اند که بلند فکر کنند و آنچه را به عنوان یک زن احساس می کنند به زبان آورند و تجربیاتشان را بیان کنند . اما مردان هنوز به شنیدن و بویژه خوب شنیدن این چیزها که گاه جسارت تلقی میشود ، گاه زیاده طلبی ، گاه سنت شکنی اعتبار می شود و حتی وقاحت ، عادت نکرده اند .
زن شرقی اما خود به دلیل حجب و حیای ذاتی (یا اکتسابی از خانواده و جامعه و آموزه های فلسفی و اخلاقی و ...؟) در ابراز احساسش و تمنیاتش با مشکلات بیشتری به نسبت زن غربی روبروست و در عین حال به دلیل تأخیری که در فرایند اجتماعی شدن دارد ، به مهارتهای لازم برای ارتباطات اجتماعی دست نیافته است . بنابرین حداقل شرایط برای یک گفتگوی سالم آگاهی بخش روشنگرانه که به هم دلی و در نتیجه تعامل منجر شود فراهم نیست .
و حتی آنجا که درک مشترکی وجود دارد و دو طرف نسبت به موضوع ، شناخت و فهم درستی دارند ، نداشتن زبان مشترک و گاه موقع ناشناسی و کلام و عملی نابجا موجب افزایش فاصله ها می شود .
و هراس بزرگ این است که مباد این دو نیمه ، از تلاش برای شناخت یکدیگر و تعامل با هم خسته شوند و آن را کاری غیر ممکن بپندارند و فهمشان از هم تنها به عنوان جنس مخالف که غرایز طبیعی شان به توالد و تناسل و بقای نوع بشر منجر می شود ، تقلیل یابد و تقابل در زندگی خانوادگی اجتماعی موجب کشمکش های بازدارنده از کمال شود .

نويسنده: فخرالسادات محتشمي پور
تاريخ: 8 مهرماه 1385
لينك مطلب

---

نظرات:

:

cinders irreversibly quadratics Mikhail becomes!Sanderling bedevils!lodging

:

molten:precipitable greying levelled!McLeod.sunflower shipper!wound

:

drifting?hectic coconuts Hutchinson focuses unsolved .

لیلا:

ممنون از نظرتون
من با این جمله از 2 نظر موافقم
یکی اینکه مکتبی هر کسی از منیتش ارزشش بیشتره و یکی هم اینکه به نظر من هر کسی مکتب خاص خودش را داره
در مورد سوالتون باید عرض کنم 31

فخری:

فکر کنم یک " جانش " مال حضورت در روزها بود !!!

فخری:

یاسمن جان جان عضویتت را در "تجربیات زنانه تبریک می گویم و خوش آمد
امیدوارم مشکل حل شده باشد

فخری:

خداوکیلی آقایون هیچ نظری ندارند؟ ناسلامتی این همه بحث های جدی مشارکت لازم نداره ؟

رويا:

و بالاخره بستر مناسب و زمينه متعارف براي بيان خواسته ها و حقوق فراموش شده را فراهم و در آن با طيب خاطر و به دور از تشويش بر هم خوردن تمام معادلات از سوي برخي كه با مباني شتاب و عصبيت مزاج با اين مساله برخورد مي كنند( چه از سنخ زنان و چه از گروه مردان! چرا كه به زنانمان آموزش كافي داده ايم) گامهاي بزرگي در اين زمينه برداشت

رويا:

و پس از اين گام كه توان همصدايي و قدرت تبادل افكار و خواسته هاي متفاوت با رنگهاي گوناگون را از طريق معقول و منطقي تا حد بالايي تثبيت مي كنذ، در گام بعدي مي توان آرزوي همگام شدن همه زنان و حتي پيوستن مرداني از جنس معقول و عادل از هر طبقه و قشري براي ايجاد آن نگاه تازه و وحدتي با مباني مستدل و از سوي ديگر به دور از تعصب و شتابزدگي را تا حد مطلوبي به واقعيت نزديك كرد

رويا:

حركتي براي آموزش، تعديل؛ آگاهي ؛ تشخيص ، و تمركز

رويا:

بالاخره بايد از يه جايي شروع كرد
چيزي كه امروز شاهد اون هستيم شروعهاي تدريجي و فردي تا حدي وجود داشته و دارد اما بنظرم به يك حركت و يك تلاش جمعي كه شايد راه اون چندان هموار و آسان هم نباشه براي ايجاد يك نگاه تازه لازمه

سوسن:

در جامعه ای مثل ما یک فاصله عمیق بین منافع شخصی آدمها و منافع اجتماعی آنها هست..در مقیاس خانواده ها هم همین مشکل هست.یعنی زن و شوهر نمی توانند روابط درونی خانواده را با روابط اجتماعی هم راستا کنند.اگر رعایت حقوق انسانی هم را بکنند در محافل اجتماعی ولو به ظاهر و به شوخی مورد طعنه هستند.و معمولا جو اجتماعی بر روی روابط درونی خانواده تاثیر دارد که متاسفانه این تاثیر اغلب منفی است ...

یاسمن نوریان:

با تشکر از شما من در تالار گفتگوی تجارب زنانه عضو شدم اما نمی تونم وارد بشم.متاسفانه به هر روشی که دست می زنم شناسه کاربری یا رمز عبورم رو شناسایی نمی کنه.
برم احساس خفقان ناشی از حرفهای نگفته رو با یه لیوان چای فرو بنشونم.روزتون بخیر.

یاسمن نوریان:

سلام
شاید لیلا خانوم درست بگن و ما هنوز نمی تونیم ارتباط صحیحی با همجنسان و غیرهمجنسان خودمون برقرار کنیم اما علت اصلی این مساله به عدم خودشناسی و خودباوری ما بر می گرده.این مساله رو اضافه کنین به بیماری تعارفات در برقراری ارتباطات روزمره که گرچه از مظاهر ادب به شمار می ره اما خوب که بهش نگاه کنیم چیزی جز عدم صداقت توش نمی بینیم.پس برای بهتر شدن ارتباطات باید اول خودشناسی و خودباوری مون رو به همراه صداقت تقویت کنیم و بعد آگاهانه خواسته هامون رو طرح کنیم و نترسیم از اینکه این خواسته ها برای ما زیاد انگاشته بشن.ما به حقوق خودمون واقف می شیم و از طلب اونها ابایی نداریم.

دلارام:

خیلی نکته درستیه به نظر من. راستش از خوندن کامنت های پست هراس، منم دچار این ترس شدم که گفتگوهای ما همیشه دچار سوء تفاهم باشه و به انحراف کشیده بشه. این طوری از مساله اصلی دور می افتیم.

لیلا:

من واقعا متاسفم که این رو میگم ولی به نظر من خانمها قادر به برقراری ارتباط صحیح با همجنسان خودشون هم نمی باشند

لیلا:

من واقعا متاسفم که این رو میگم ولی به نظر من خانمها قادر به برقراری ارتباط صحیح با همجنسان خودشون هم نمی باشند