کنگره مشارکت

ساعت 8 صبح به دنبال در ورودی این مسجد بزرگ می گردم. البته ورودی که مربوط به کنگره مشارکت است. توی راه با خودم فکر کرده ام که برگزاری کنگره حزب در مسجد چگونه خواهد بود؟ نکند قرار باشد خانمها از در دیگری بروند بالا و در جایگاه تماشاچی باشند و آقایان اداره کننده صحنه؟
اما دیدن سالن اجتماعات بزرگ این مجتمع مذهبی، فرهنگی،تجاری (فکر کنم همین عنوان روی تابلوی بزرگش بود) خیالم را راحت می کند. هنوز زود است و سالن تقریبا خالی. نیم ساعت بعد دیگر سالن انقدر پر شده که خیلی ها مجبور می شوند بروند در یکی از سالنهای جانبی و مراسم را از تلویزیون های مداربسته تماشا کنند.
بعد از افتتاحیه نگاهی به اعضای کنگره می کنم. مطمئن نیستم که تعداد اعضای زن زیاد شده باشد. ولی مطمئنم که کم هم نشده اند. امسال تبلیغات زنان مشارکت به اندازه سالهای قبل نیست و این باعث شده که فضا برای انتقاد از نظام سهمیه بندی زنان باز باشد. موقع انتخابات شورای مرکزی از یکی از آقایان می شنوم: «شما اصلا به اندازه سی درصد کاندیدا دارید که سی درصد از سهم شورای مرکزی را می خواهید؟»
هنوز لیست کاندیداها اعلام نشده. وقتی اعلام می شود مشکل ما کمبود کاندیدای زن نیست، زیاد بودن آنان است. آرای زنان سرشکن می شود و در نهایت باز هم پنج نفر از زنان به شورای مرکزی راه می یابند. مثل قبل.
بعد از شورای مرکزی دبیرکل انتخاب می شود. زمزمه هایی هست که الهه کولایی برای دبیرکلی پیشنهاد شود ولی او نمی پذیرد. میردامادی با 156 رای از 186 رای اخذ شده در کنگره به دبیرکلی انتخاب می شود.

کنگره همیشه برای من دوست داشتنی بوده است. شاید چون فضایی کاملا دموکراتیک دارد. نمی دانم. در این کنگره گاهی از فضای قطبی جنسیتی که ایجاد شده بود ناراحت می شدم. از شنیدن نیش های بعضی از دوستان نسبت به زنان هم. فکر کردم کاش شاخه زنان داشتیم که برای افزایش تعداد زنان حزب کوشش کند، تا انقدر تنها نباشیم. برای سازماندهی زنان کوشش کند، که اینقدر پراکنده نباشیم. کاش فراکسیون های واقعی حزب شکل بگیرند، تا زنان به تناسب دیدگاه های خود، نه بر اساس جنسیت شان، وارد آنها شوند و از سوی آنها هم حمایت گردند.
خیلی فکرها می شود کرد. راه درازی در پیش است، و ما سرشار از انرژی هستیم.
کنگره امسال هم دوست داشتنی بود.

نويسنده: دلارام غنيمي فرد
تاريخ: 21 مردادماه 1385
لينك مطلب

---

نظرات:

سوسن موسوي:

معصومه جان هرچند آنجا نبودم اما واضح است که کار تشکیلاتی نداشته اید مثل همیشه.کار تشکیلاتی این نیست که نصف روز قبل از رای گیری به بعضی ها فشار بیاورید که منصرف شوند!و آن بعضی ها هم اعضای فعال و موثر باشند!اگر امثال خانم محتشمی می خواستند انصراف دهند (نمی دانم مثلا به نفع کی ؟؟؟)تشکیلات نباید بگذارند اما باید دیگران را منصرف کنند که یک پله ده تا می خواهند بروند بالا.تشکیلات یعنی همین .که هر کس بنا به توانایی و ظرفیتش در جای درست کاندیدا بشود و حمایت شود تا رای بیاورد.

دلارام:

معصومه جان، به نظر من زیاد تعدد کاندیداها اشکالی نداشت. اتفاقا فکر می کنم باید کاندیداهای زن افزایش پیدا کنند. خانم منصوری هم ظاهرا از اول کاندیدا نبودند.

معصومه:

شما از تعدد كانديداهاي زن گفته بوديد؛ چرا خودتان مثل خانم منصوري اعلام انصراف نكرديد تا رأي ها نشكند؟

فخری:

با پوزش به این اصلاحیه توجه شود :
اعضای کنگره به گفتهخودشان به بیش از 5 زن رای دادند

فخری:

دلارام عزیز ممنون از این که به موضوع مهم کنگره مشارکت پرداختی . من هم نکاتی دارم که فکر می کنم به طرحش بیارزد
-برای اولین بار نایب رئیس و رئیس یکی از کمیته ها خانم بودند . البته حضور دختران جوان نیز در اداره امر اجرایی مشهود بود
-برای حضور زنان به عنوان ناظر محدودیتی وجود نداشت
- سهمیه میهمانان زن به نسبت بقیه میهمانان بیشتر بود
- تعداد اعضای اصلی به نسبت کنگره پیشین بیشتر بود
- تعداد کاندیداهای زن هم افزایش داشت و زنانی از مناطق هم کاندیدا بودند
-زنان جوانی بدون حمایت شاخه جوانان کاندیدا شده بودند
-اعضای کنگره به گفته خودشان به بیش از یک زن رأی دادند
- یکی از دو رئیس زن شورای مناطق به عنوان نایب رئیس هیأت اجرایی به خوبی در اداره کنگره نقش آفرینی کرد همچنین یکی از منشی ها خانم بود که البته این امر مسبوق به سابقه بود. و خانم دیگر هم علیرغم این که باردار بود در تمام جلسات رسمی حضور داشت
- زنان طبق معمول در کمیسیون ها حضور فعال و موثر داشتند .وارائه بعضی پیشنهادات تکمیلی برای متن بیانیه و مصوبات دیگر حاصل این جدیت بود

فخری:

کاندیداتوری خانم کولایی برای دبیرکلی هیچ مخالفی -نداشت اما خود ایشان تمایلی نشان ندادند
- زمینه برای معاونت یکی از زنان وجود دارد
-گذشته از انتخابات ، گزارش خوب دفتر سیاسی توسط خانم منصوری در ارتباط با وضعیت جامعه وبویژه گزارش نسبتاً جامع خانم ماشینی از وضعیت زنان در ایران کنگره را نسبت به شرایط موجود زنان و انتظارات و توقعات واقع بین تر نمود .
- گله های زنانی که از مناطق و حوزه ها آمده بودند از بی عنایتی به مسائل زنان و ضعف ارتباطات ضرورت چاره اندیشی را بیش از پیش نمایان ساخت
- من معتقدم ایجاد شاخه زنان به عنوان یک رکن اجرایی لازم است اما الزامات دیگری هم وجود دارد که باید در آینده ای نزدیک به آن پرداخت