تولد
دو سال پيش در مراسمي كه به مناسبت پنجمين سالگرد تأسيس جبهه مشاركت ايران اسلامي برگزار شده بود ، وقتي نوبت به سعيد حجاريان رسيد تا پشت تريبون قرار گيرد ، خيلي آرام و با همان لحن بريده بريده گفت : پنج سالگي كه جشن ندارد هر وقت پنجاه ساله شديم بايد جشن بگيريم . بعد در مورد دير پا نبودن احزاب در ايران گفت و از زحمت و مشقتي كه بايد كشيد تا دموكراسي حاكم شود و از هزينه هايي كه بايد پرداخت و به جوانها گفت كه بايد حوصله كنند و ثبات قدم داشته باشند و خود را براي روزهاي سخت آماده كنند . بچه ها تعجب كرده بودند وبيخ گوش هم زمزمه مي كردند كه بعد از زندان و انفصال از خدمت و حتي ترور ديگر بايد منتظر چه بود؟
11آذر ماه امسال هفتمين سالگرد تأسيس جبهه است روز پنج شنبه مؤسسين و اركان مركزي حزب دور هم جمع مي شوند تا از آنچه شده و بايد بشود بگويند و بار ديگر نقاط قوّت و ضعف خود را ارزيابي كنند .
در ايران (بويژه بعد از انقلاب اسلامي) همه خود را سياستمدار مي دانند و انواع و اقسام تحليل هاي سياسي را در طول روز در محافل خصوصي و جمع هاي خانوادگي و حتي در مطبوعات ارائه مي دهند . اما كار حرفه اي در عرصه سياست بسيار سخت و پر هزينه است و به همين دليل در حالي كه درصد مشاركت سياسي عام مردم بالاي 70% است ، ميزان مشاركت سياسي خاص بسيار پائين است . كمتر كسي حاضر است با نام و نشان سياست ورزي كند و تاوان جرأت و جسارت خود را بپردازد . لابد شما هم كلام مشفقانه معلمين ، دوستان و فاميل را شنيده ايد كه "بچه جان سياست پدر و مادر ندارد !" بنشين و زندگيت را بكن . حالا وقت آن است كه از
اين ناصحان دلسوز پرسيد زندگي در چه شرايطي واقعاً زندگي است ؟
باري ، از سختي كار در عرصه سياست نمي توان در "انتخاب زنان" نوشت و از هزينه مضاعف كار سياسي براي زنان نگفت . عجيب نيست اگر بگوييم يك زن بعد از طي مراحل رشد فكري و سياسي (به شرط برخورداري از فرصتهاي برابر) آنگاه كه تصميم به حضور در عرصه سياسي گرفت تازه داستانش! آغاز مي شود اگر مجرد است (و حتي متأهل) اذن اولياء محترم و توجيه تك تك خاندان مكرم و دوستان معظم اگر هم متأهل بود كه در درجه اول اذن همسرلازم است كه بدون اجازه اش نه مي تواند درس بخواند و نه كار كند و نه از خانه خارج شود (خدا رحم كرده كه تنفس غير ارادي است!) و تازه اجازه كه صادر شد مراقب باشد كه به نهاد مقدس خانواده لطمه اي وارد نشود . جديداً اجازه گرفتن از بچه ها هم شرط ورود به اين عرصه است و اما پس از گذشتن از اين هفت خوان چون به مقام مشامخ شهروند آگاه سياست ورز(از نوع خاص) نائل شد ، (و البته حق اولياء محترم هم كه همچنان محفوظ است) تازه اول ماجراست كه گفتني از آن زياد است حتماً بايد نوشت و
مي نوسيم : "داستان من و حزبم"