صلح بهتر از جنگ است
شنبه وقتی ساعت 3 به سالن اجتماعات جبهه مشارکت رسیدم، هنوز سالن خالی بود. برنامه ساعت 4 شروع می شد. تا پیش از ساعت 4 بیشتر صندلی ها پر شد و طی برنامه سالن تقریبا پر پر شده بود. موضوع سمینار «زن، صلح، امنیت» هم برای زنان جذابیت داشت و هم برای مردان. اینکه به مناسبت هفته دفاع مقدس برخلاف کلیشه های مرسوم، صلح را تقدیس کنیم، موضوع کاملا جدیدی بود. این نگاه نشان می داد که ما با عمق بیشتری به مسائل تاریخی مان می نگریم و پاسداشت ایثار و فداکاریهای آن روزها را کافی نمی دانیم. خانم گرجی درباره صلح از دیدگاه قرآن سخن گفتند و سخنانشان مورد توجه حاضرین قرار گرفت. دکتر کولایی هم به موضوع زنان برای صلح و صلح برای زنان پرداخت و مسائل جنگ برای زنان را در دنیای امروز مورد بررسی قرار داد که سخنانش مثل همیشه شنیدنی بود. اما به نظر من برنامه یک قسمت منحصر به فرد داشت مربوط به بیان تجربیات یک زن افغان که جنگهای بسیاری را در کشورش تجربه کرده است. ناجیه حنیفی وقتی با لهجه خاص و شیرین خود سخن می گفت، همه ساکت و مبهوت بودند. این افغانستانی نبود که آنها می شناختند. انگار صحنه های توصیف شده را به چشم می دیدند، اما کو تا آن دردها را لمس کنند. چه ظلمها که به بشریت و به خصوص به زنان و کودکان در جنگ ها نمی شود. وقتی ناچار ناجیه صحبت هایش را تمام کرد تا قسمت های دیگر برنامه اجرا شود، حاضران بیش از همه برای او دست زدند. انگار همدردی خود را این گونه بیان می کردند.
بیانیه پایانی این نشست هم بیانیه ای با تاکید بر صلح و نقش زنان در پیشبرد اهداف صلح آمیز بود.
به نظر من برنامه کوتاه و پرباری بود. خانم کریمی هم که خیلی برایش زحمت کشیده بود، دستش درد نکند.