گلدان همسایه را آب می دهیم
می گوید: می بینی وضعیت افغانستان را و موفقیتی که برای زنان افغان ایجاد شده آن هم به پشتوانه قانون؟ 68 کرسی پارلمان برای زنان در اولین پارلمانی که پس از 30 سال شکل می گیرد.
می گویم: می بینم و لذت می برم. افغانستان تکه ای از وجود خود ماست هر چند از ما جدایش کرده اند رشد این کشور خصوصا زنان افغان که سالها تحت ظلم و ستم بوده اند یک آرزوی دیرینه بوده. امیدوارم محقق شود.
می گوید: آخر این اتفاقات بیخ گوش ما در حالی می افتد که مساله زنان در مهد تمدن و فرهنگ می رود که مورد غفلت و بی توجهی قرار بگیرد، کندی حرکت رد به رشد زنان را نمی بینی یا نمی خواهی ببینی؟
می گویم: زنان مانند نیمه دیگرشان (مردان) بالفطره قابلیت رشد دارند حتی در همان بستر طبیعی بدون هیچگونه تبعیض مثبت. مشروط بر اینکه بستر واقعا طبیعی باشد. خوشبختانه در سالهای اخیر زمینه ای برای رشد زنان همسایه مهیا شد و خود ما یعنی هنرمندان، متخصصین، و فعالین حقوق زنانمان در این زمینه نقش داشتیم. چه آنان که در مقام میزبانی انجام وظیفه کردند و چه آنان که در آن دیار ظلم زده خیمه زدند و آموزش دادند و تربیت کردند. بنابراین جای تعجب نیست که زن افغان کاندیدای ریاست جمهوری می شود، تبلیغ می کند و رقابت می کند و اینک 600 زن کاندیدای نمایندگی پارلمان و شوراهای ولایات.
می گوید: اما زن ایرانی نمی تواند کاندیدای ریاست جمهوری باشد و برای پارلمان هنوز رد صلاحیت های بیش از نیمی از زنان کاندیدا را فراموش نکرده ایم.
می گویم: ما گلدان همسایه را آب داده ایم و همچنان آب می دهیم. امروز برای زنان رشد یافته ایرانی سهیم شدن در توسعه یافتگی همسایگان افتخار بزرگی است.