علم بهتر است یا جهل؟
در دولت اصلاحات مهم ترین اقدامی که برای توسعه مشارکت زنان صورت گرفت، افزایش آموزش های غیر رسمی بود که محوری ترین این آموزش ها در زمینه حقوق زنان بود و دفاتر امور زنان سازمانهای دولتی و نیز سازمانهای غیر دولتی مدافع زنان در ارتباط با طراحی دوره های آموزش و اجرای آن نقش فعالی ایفا کردند که این خود موجب افزایش اطلاعات و آگاهیهای حقوقی زنان در سطوح شهر و روستا شد. اگر این آموزش های مستقیم را در کنار آموزش های غیر مستقیمی که دختران در حین حضورشان در عرصه عمومی دریافت می کنند، بگذاریم، رشد مطالبات حقوقی و اجتماعی زنان و طرح آن در حوزه های مطالعاتی، برنامه ریزی و تصمیم سازی و تصمیم گیری طبیعی می نماید.
امر غیر طبیعی نظرات محیرالعقول کارناشناسانی است که در جهل مرکب ماندن زنان و دختران را موجب تحکیم خانواده می دانند و بر فرض اثبات ناشده ارتباط مستقیم آگاهی زنان و پدیده طلاق پای می فشارند.
آخرین باری که این ادعای پوچ را با حرارت تمام آن هم از زبان یک کارشناس حقوقی شنیدم، دیروز بود. در جلسه کمیته حقوقی استانداری گلستان که آن آقا برافروخته فریاد می کشید: هدف شما از این آموزش ها هر چه که هست، نتیجه اش تلاشی خانواده هاست. البته در مقابل اظهارات این برادر محترم، قضات، وکلا، و کارشناسان حقوقی حاضر در جلسه بر آموزش به آحاد جامعه برای شناختن حقوق و تکالیف متقابل زن و مرد تاکید کردند تا در حکومت عدل اسلامی ظلمی بر زنان و مردان نرود.