گنجی
نمی توانم سکوت کنم. نه نمی توانم. من هم مثل همه کسانی که دیروز صفحه های اینترنت را یکی پس از دیگری باز می کردند و در هر کدام با عکسهای گنجی مواجه می شدند و غمگین و ناراحت و ناتوان می گذشتند، گذشتم، اما نمی توانم بگویم فراموش کردم. نمی توانم بگویم همه اینها برایم گذرا هستند. من هم نگرانم. و مدام از خود می پرسم چرا نمی توانیم کاری کنیم. چرا نمی توانیم کاری کنیم؟
تحمل فکر کردن به این که روزهای آخر گنجی است را ندارم. نمی توانم بپذیرم. نمی توانم.