فاطمه فاطمه است
سالروز وفات فاطمه (س) است. بانوی یگانه ای که عمر کوتاهش در زمان حیات پدر و به ویژه پس از آن به دفاع از رسالت پدر و آیین و مکتب رهایی بخش اسلام گذشت. دختری که نوع ارتباطش با پدر، همسر، فرزندان، خویشان و یاران و امت پدرش نمونه و الگویی جاودانه شد و القابی که گرفت هر یک نشنگر بخشی از شخصیت بزرگ او بود.
فاطمه(س) چون پدر پیام آورش انسانی بود از جنس انسانهای زمانه خود اما آنچه آموخت و نیز تلاشی که برای ساختن خود کرد در همان عنفوان جوانی از او انسان رشد یافته ای ساخت که نه تنها الگوی همه زنان بلکه الگوی همه بشریت شد.
امروز در آستانه وفات این بانوی بزرگ می توان دوباره به او فکر کرد. به زندگی او و تمام ابعاد وجودی اش. از فاطمه چه می دانیم. آیا به آنچه دیگران برایمان گفته اند بسنده کنیم؟ هرگز. آنچه شنیده ایم در برابر واقعیت ها بسیار حقیر و ناچیز است. زهرا تنها موجودی رنجور و گریان نیست. هنوز از زندگی کوتاه او می توان صدها نکته تازه و نو به دست آورد به شرط آن که او را صرفا موجودی مقدس و آسمانی نپنداریم به نحوی که هرگونه نزدیک شدن به او برای تحقیق و مطالعه گناه تلقی شود. فراموش نکنیم موجود آسمانی نمی تواند برای زمینیان الگو باشد.