سلام خردادي
يك هفته ده روزي ميشد كه وبلاگ ما كم كار شده بود. خدا را شكر فخرالسادات عزيز دوره ي سخت عمل را پشت سر گذاشتند و دعا مي كنم كه دوران نقاهت را هم به زودي طي كنند .هر كس نداند دوستانش مي دانند كه چقدر اين عمل ضروري را به خاطر دلواپسي اين روزها و مشغله كاري به تاخير انداخت.
بچه هاي روزنامه اي هم كه لازم به گفتن نيست كه چقدر اين روزها پرمشغله اند.
خودم هم گرچه هر روز به همه جا سر زدم اما فرصت نوشتن نداشتم .يك كمي بيماري و يك كمي هم گرفتاري.ممنون از همه ي كساني كه نبودنم در اينجا باعث شد حالم را بپرسند.
ديروز به اصرار الهه خانم عزيز رفتم جلسه ي كميسيون .البته ميهمان جلسه .از بس بهانه آورده بودم ديگر اين دفعه نمي دونستم چه بايد بگم.راستش دلم هم تنگ شده بود .همه بودند .خانم راكعي ،الهه ،دلارام ،مژگان اثباتي و ....فخري خانم دير آمدند اما مثل هميشه با انگيزه و موثر اينقدر كه اگر گاه و بيگاه چهره از درد به هم نمي كشيد ،يادم ميرفت تازه از بستر بيماري برخاسته .جاي شما خالي جلسه اي بود ها!...
زنان ايران به نقل ازايسنا نوشته ي معصومه ستوده را آورده .شايد بهتر باشد كه معصومه بر اين جمله اش يك تكمله اي بزند .
من در هيچ يك از جلساتي كه زنان با معين داشتند شركت نداشتم اما شرحش را از دوستان شنيدم.به همين زودي يه يادداشتي در باره ي ربط چه كسي بودن رئيس جمهور و ما خواهم نوشت.نمي دانم كساني كه گفته اند براي زنان هيچ تفاوتي ندارد كه چه كسي رئيس جمهور باشد مي توانند ثابت كنند كه براي همه ي مردم هم هر كسي بودن رئيس جمهور سود و منفعتش يكسان است؟و البته ناچار بايد اين يكساني سود و منفعت را در دو انتخابات قبل (شورا ها و مجلس هفتم ) هم براي ما توضيح دهند.چون به نظرم هر انتخاباتي به معناي فرصتي براي حضور در قدرت و سهيم شدن در آن است. مگر اينكه زنان را نيمي از جامعه ندانند؟!يعني بگويند فقط براي زنان مهم نيست كه چه اتفاقي در انتخاباتها مي افتد .اميدوارم اين گفته ها تنها از سر گلايه مندي بيش از اندازه باشد.