زنان همچنان خارج از گود
ش. خویی
این روزها ما زنان حسابی خوش به حالمان شده است که بالاخره بعد از 26 سال از نقش پیاده نظام و سیاهی لشکر بودن گام به گام فاصله گرفته و تازه به مرحله ای رسیده ایم که ما را به سمتهای بالاتر و حساس تری چون رییس ستاد و سخنگویی آقایان کاندیدا منصوب می کنند و در این زمینه آقایان برای عقب نماندن از قافله و برای خالی نبودن عریضه و دور ماندن از اتهام ضد زن بودن گوی سبقت را از یکدیگر ربوده و برای جذب آرای قابل توجه زنان این مرز و بوم هر روز دست به ابتکارات جدیدی می زنند. حتی کسانی که از نظر قلبی و عملی کوچکترین باور و اعتقادی به توانمندی زنان ندارند و این موضوع را بارها ثابت کرده اند!
البته این را هم باید به حساب دستاوردها و نتایج دوران اصلاحات گذاشت و به شعارها و حرفهایی که این روزها از سوی برخی زده می شود –بدون آنکه پایبندی خاصی در عمل به آن شعارها باشد- افزود. در این میان زنان هم به بیان و تبیین و تشریح دیدگاهها و مواضع آقایان پرداخته و به برنامه ریزی برای پیروزی آنان مبادرت می ورزند.
وقتی نیم نگاهی به تحولات منطقه و به ویژه کشورهای همسایه می اندازم با خود می اندیشم که از یک طرف –آیا این ارتقای وضعیت زنان در ایران جای خوشحالی و به خود بالیدن دارد و یا در مقایسه با آن تحولات –و نه حتی تحولات جهانی- به نوعی عقب گرد و پس روی و یا در جا زدن محسوب می شود؟! در حالی که هنوز در جامعه ما زنان با تفاسیر شخصی و من در آوردی آقایان از مشارکت سیاسی –در حد اعلای خود- محروم شده و حتی اجازه ورود به ملک طلق و حریم اختصاصی مردان را ندارند، چه برسد به آنکه به خود اجازه رقابت و هماورد طلبی هم بدهند.
از طرف دیگر با خود می اندیشم که اگر زنان ما قدر آرای تعیین کننده و سرنوشت ساز خود را می دانستند و متحد و یکپارچه و فارغ از منافع حزبی و جناحی به منافع و مصالح زنان می اندیشیدند، در یک شرایط برابر و عادلانه رقابتی با مردان چه مانور قدرتی را می توانستند به نمایش بگذارند. حال که چنین نیست و هنوز به آن حد از اتحاد، همدلی و وفاق دست نیافته ایم چه باید کرد؟ وقتی برخی قومیتها به سه میلیون رای خود می نازند چرا ما به قدرت جادویی میلیونها رای زنان واجد شرایط ایمان نیاوریم و آن را ارزان بفروشیم؟ در میان همین کاندیداها هم هستند کسانی که حداقل خود را متعهد به برآوردن کف مطالبات زنان –در شعار و عمل- می دانند. برای تحقق سقف مطالبات زنان به قول شاعر:
گفتا ز که نالیم که از ماست که برماست